Wat is dit - 'n chaja? Feite in Detail

Wanneer 'n persoon so 'n woord vir die eerste keer hoor, onthul sy gesig die vraag duidelik: wat is dit - 'n chaja? 'N Spesiale soort slaginstrument, dalk 'n verre familielid van 'n trom of 'n tamboeryn? Of dalk is dit 'n nuwe soort tulband, uitgevind deur aantreklike vroue van mode? Die woorde van die liedjie "ah, my charak, 'n Amerikaanse", dadelik verwerp die veronderstelling en duik in volle verwarring.

Die mees dwingende weergawe van die oorsprong van die woord

Die woord het 'n Franse oorsprong: char à bancs - 'n wa met banke.
Die term het in Frankryk in die vroeë negentiende eeu verskyn. Hulle was gemerk 'n bedekte wa op die vere en vier wiele (alhoewel later die produksie van tweewiele, genoem "spans") gereël is, waarin die perde aangewend is. Sitplekke sit van twee tot agt, afhangende van die aantal banke en hul ligging: aan die kante van die kar of in 'n ry.

Later het motorromme verskyn. Hierdie tipe vervoer is aktief gebruik as 'n plesierpersoneel, vir jagterreine en vir die stad. Die Franse woord "bank" beteken "bank", "bank vir sit" - in die kleed was hulle 'n paar, in 'n ry, om meer mense te akkommodeer. Aanvanklik was dit net 'n kar met sitplekke, maar toe die gewildheid toegeneem het, is die kante verfyn. Hulle is hoër gemaak sodat die vuil nie vlieg nie, en 'n verwyderbare dak van digte materiaal is van bo af gestrek om dit teen reën en son te beskerm.
Reis deur groot maatskappye vir piekniek, vir besoekers en net vir die verskuiwing van een landgoed na 'n ander. Vir hierdie doel was dit altyd die sharbah wat met reg beskou word as die oupa van 'n moderne bus.

Bevordering in die geskiedenis

In die Verenigde Koninkryk is hierdie vervoermiddel vir die eerste keer deur King Louis Philippe aan koningin Victoria aangebied. Hierdie rariteit word nog in die Royal Museum gehou. In die foto lyk die koningin se koningin indrukwekkend en koninklik. Later is so 'n voertuig gemoderniseer en hernoem na 'n cabriolet, wat gewild was weens sy gerief en maneuverbaarheid.

In die Eerste Wêreldoorlog is motorromme gebruik, maar meer dikwels vir kort sorties. Vir lang reise was hulle te moeizaam en nie vinnig genoeg, en na 1920 is byna al die voertuie vervang deur meer moderne omnibusse en busse (hoewel dit nou ook die oudheid is).

"Jag" weergawe

Daar is nog een opsie onder liefhebbers van visvang, reis en jag, en verduidelik dat die shaban reghoekig is (alhoewel daar ook ronde houers is) boks van duursame yster met draaghoute en 'n digte deksel wat bedoel is om vleis, vet en vis te rook. Die ontwerp is baie soortgelyk aan die brazier, maar het 'n rooster binne, wat nader aan die onderkant van die produk geleë is. Hierdie produk word as onontbeerlik beskou in taiga lang reise en ekspedisies. In wese is dit 'n mini-rookhuis vir mobiele gebruik.

Aan die onderkant van hierdie boks is filings of klein takkies van ou bome (hulle gee 'n pragtige geur van rook), en bo-op die rooster-voorbereide kos wat rook in die rook en verkry nie net 'n wonderlike smaak nie, maar ook 'n wonderlike gerookte reuk. Die drom word aan die brand gesteek, en die hele proses van kook duur nie meer as 'n uur nie. Onder vissers en jagters is daar selfs 'n spreekwoord: "Ek het 'n vis van 'n kleed geëet - ek het spyt dat ek opgehou het om te drink."

Selfs nou in die noordweste van Rusland, byvoorbeeld in Karelië, in dowe dorpe, is dit moontlik om die aktiewe gebruik van hierdie term op te spoor om 'n boks aan te dui met ratte en vangs van vissers.

'N Variant van kriminele slang

Onder die ondersteuners van die gop-maatskappy is die uitdrukking: "Jy sal by die bal kry." Wat beteken dit? Na alles, nie die wa of die brazier in die sin van iets is nie geskik nie. Daar is ook 'n frase in die loop van hierdie: "Moenie met jou chaire stoor nie," wat ook 'n onervare inwoner in 'n dooie punt plaas. In blatnoy-folklore beteken die woord "sharaban" die kop, van die woord "bal": die kop is rond soos 'n bal. Daarom is verskeie interpretasies gebruik.

Ook in dieselfde slang is daar 'n frase "vir my op 'n bal", wat onverskillige houding teenoor die onderwerp, proses of situasie beteken. Waar het hierdie uitdrukking vandaan gekom, is onbekend, maar dit word dikwels gebruik in 'n slang van diewe.

"Sharaban" in kreatiwiteit

Hierdie ongewone woord is deur groot skrywers in hul werke gebruik, en elke skrywer het geglo dat die sharbah presies 'n perdekar is.

• Dostojevski in die besit;
• Annenkov in sy briewe aan Turgenev;
• Leo Tolstoy in Anna Karenina;
• In verskeie verhale deur Anton Tsjofhov;
• William Faulkner in "Noise and Fury".

In die verhaal "The Republic of ShKID" het die hawelose Yankel 'n gewilde liedjie (aan die begin van die dertigerjare) gesing: "... Japannese tabak, ah, my cha ...". Terloops, die lied wat amper tot aan die begin van die Groot Patriotiese Oorlog was, was nogal 'n inloop in die kriminele kontingent, en selfs moderne sangers het die moed gehad om dit uit 'n groot stadium te verrig: Nadezhda Babkina, Yuri Chernov en Anton Mukharsky. Die liedjie is taamlik onbetaamlik, dit word namens die skoolmeisie gesing met obseene binge gedrag en drang na alkoholiese drankies. Maar as jy 'n afslag op die Russiese mentaliteit en plaaslike folklore van sommige gebiede maak - dan sal miskien verstaan, waarom dit so gewild was by mense.

Watter van die opsies is korrek?

In Russies is die woord "sharaban" nie moontlik om iets konkreet aan te dui nie, dit is waarskynlik 'n homoniem wat dieselfde klink, maar het 'n ander betekenis, afhangende van die konteks. Daarom, hoe om so 'n woord te gebruik en of dit die moeite werd is om dit te gebruik (as natuurlik die suiwerheid van spraak) kyk, is 'n individuele en streng persoonlike saak.