Taalkundige identiteit - beide gevorm en wat

In die 20ste eeu - en nou in die 21ste - humanitêre gebied van kundigheid is toenemend om menslike - sy eienskappe, gedrag, karakter - in die middel van wetenskaplike navorsing. In taalkunde daar is dieselfde: ons is geïnteresseerd in die taal, nie as 'n abstrakte verskynsel, maar as 'n manifestasie van die menslike natuur, die ontwikkeling prestasies. In die wetenskap, is daar nog geen algemene konsepte en definisies van wat 'n "taalkundige identiteit". Maar saam met die "taal prentjie van die wêreld" - verwante konsep - die verskynsel neem wetenskaplikes op alle vlakke van taal aan te leer - begin met fonetiek en die beëindiging van tekstuele. In 'n baie algemene formulering kan ons sê dat taal persoonlikheid - 'n stel van taalkundige gedrag en menslike uitdrukking. Die vorming van die diskoers van die individu beïnvloed hoofsaaklik sy moedertaal.

En hier moet ons onthou daardie taalkundige hipoteses (byvoorbeeld die Sapir-Whorf-hipotese), waarvolgens dit bepaal die taal van denke. Byvoorbeeld, vir die Russiese-sprekende mense is komplekse konsepte van lidwoorde, wat deur elementêre sprekers beskou van Germaanse tale (Engels, Deens, Duits). En in vergelyking met die Poolse, in Russies is daar geen "vroulike-liggaamlike kategorie." Dit is waar die Poolse onderskei tussen (sê, deur 'n voornaamwoord of werkwoord vorm), of dit gaan oor 'n groep waarin daar net vroue wat, kinders, of diere, of anders - 'n groep waarin daar ten minste een man, vir die Russiese daar is geen fundamentele verskille. Wat is die impak? Foute in die bestudeer tale, wat die gevolg nie van swak opleiding, en ander taalkundige bewussyn, 'n taalkundige persoonlikheid is.

Selfs wanneer gepraat word in hul moedertaal, ons kommunikeer op verskillende maniere, byvoorbeeld, onder eweknieë, met onderwysers in die forums. Dit wil sê, na gelang van die gebied van kommunikasie, sal ons gebruik verskillende kwaliteite van ons identiteit - wat is ons taalkundige identiteit, die keuse van taal, ontwerp voorstelle, styl. Sy vorming beïnvloed nie net hul moedertaal as sodanig nie, maar ook onder die onderwys, en vlak van onderwys en area van spesialisasie. Dit is die moeite werd om aandag te skenk aan die feit dat die taalkundige identiteit van die dokter, byvoorbeeld, sal verskil van die taal van die individuele programmeerder of 'n werknemer van Landbou wees. Dokters sal dikwels gebruik mediese terme, selfs in gewone spraak, sal hul verenigings en vergelykings meer geneig om te verbind tot die menslike liggaam. Terwyl dit in die toespraak ingenieurs dikwels waargeneem metafore wat verband hou met die meganismes en masjiene. So, die taal persoon struktuur hang van baie faktore. Die omgewing waarin ons was laat optrek, die skep van die stigting, egter, sowel as ons karakter en persoonlikheid eienskappe, hierdie struktuur is in voortdurende ontwikkeling, en dit raak ons lewe en die omgewing. Let daarop dat as om in 'n ander familie - sê, trou - sy begin om 'n bietjie anders praat, met behulp van spreuke of "woorde", deur die man se familie aangeneem. Selfs meer interessant is die geval, indien die taalkundige identiteit voort om te ontwikkel in 'n vreemde taal omgewing. So, ons is immigrante verskil 'n aantal kenmerke, dit raak die taal waarin hulle op 'n daaglikse basis te kommunikeer.

In teorie en praktyk van taalkunde taalkundige identiteit van die vertaler het 'n spesiale plek. Die feit dat die vertaler is nie net 'n draer van 'n bepaalde kultuur, maar ook 'n bemiddelaar - die bemiddelaar - die sender van een kultuur na 'n ander verskynsels. Sy taak is nie net om inligting oor te dra nie, maar ook, dikwels, in die heropbou van dieselfde krag van emosionele impak op die leser, die oordrag van dieselfde reeks gevoelens en assosiasies, wat is die oorspronklike taal. En dit blyk dat dit absoluut "objektiewe" kan nie oordra na die praktyk, soos in alles - van die plekke wat nie verstaan of misverstaan, en eindig met die keuse van woordkeus en metafore - raak taalkundige identiteit van vertaling. Veral helder dit kan teruggevoer word na die voorbeeld van vertalings van dieselfde gedig deur verskillende vertalers opgespoor word nie. Selfs binne dieselfde tydperk (byvoorbeeld vertalings van Petrarca, wat uitgevoer word die digters van die Silwer Era) styl, beelding stelsel en uiteindelik die algehele impak van dieselfde gedig in verskillende vertalings sal radikaal verskil.